Reverse, 2018

 

 

 

 

 

Framing, 2015 - 2017

 

 

Derrida: "Er bestaat niets buiten de tekst" 

 

Framing is een voorstelling die gaat over perceptie; over de behoefte grip op de wereld te hebben. Het publiek wordt gedwongen zich te onderwerpen aan een bepaald kijkkader, daarbinnen is er vrijheid van associeren. Wanneer is ons voldoende gegeven om bevredigende betekenis te halen uit de gegeven fragmenten? 

In het landschap met taferelen is gesneden. Het publiek staat in een kijkinstallatie waarin iedere persoon afzonderlijk slechts een fragment van de omgeving ziet via een rechthoekig kader. Al deze kaders worden via een punt bestuurd.

Voorstellingen speelden oa op 'Oerol' ter Terschelling, 'Over het IJ' te Amsterdam en 'KIT' te Kopenhagen, in samenwerking met Johannes Bellinkx en Dennis van Tilburg.

 

           

 

           

 

            

         

                     

 

 

     

    

IMG_SRC collective & gallery, 2009 - 2012

 

 

[...]In het boek ‘Digital People – from bionic humans to Androids’ wordt door de schrijver Perkowitz (professor of physics aan de Emory University) een overzicht gegeven van ontwikkelingen en fascinaties van de mens: het kunstmatige leven in de realiteit en in fictie. De auteur gaat hierin terug tot in de Griekse mythologische tijd, met de creatie van Hephaestus, Talos, de bronzen automaat. Perkowitz verklaard aan de hand van deze oerfantasie de logische richting waarin de wetenschap zich heeft ontwikkeld en onomkeerbaar verder zal ontwikkelen. Deze oerfantasie als bron voor de manifestatie van de mens en de mens als schepper van het fantastische leven.

Julie Dassaud, Jennifer Townley, Jorrit Paaijmans en Thijs Wieman vinden elkaar in dit gebied.
 Intuïtief of bewust, worden er snijvlakken gevormd tussen de werken van deze vier kunstenaars. Zij werken allen vanuit een traditioneel medium, maar in houding of beeld wordt er gerefereerd naar de digitale media, toekomstige technologieën en wereldbeelden[...]. De deelnemende kunstenaars cureerden tentoonstellingen en organiseerden manifestaties in de periode van 2009 t/m 2012.

 


Jorrit Paaijmans - www.jorritpaaijmans.nl
Julie Dassaud - www.julisso.org
Jennifer Townley - www.jennifertownley.com 
Thijs Wieman - www.thijswieman.nl
 

 

 


Exotropy, 2012, IMG_SRC Gallery, Das Spectrum, Utrecht

 

 

                   

 

"The effort to maintain difference against the pull of entropy creates the spectacle of nature. [...] Everything we find interesting and good in the cosmos - living organisms, civilisation, communities, intelligence, evolution itself - somehow maintains a persistent difference in the face of entropy's empty indifference. [...] While the rest of the material cosmos slips down to the frozen basement, only a remarkable few will catch a wave of energy to rise up and shine" 

Kevin Kelly, 'What Technology Wants' 

 

           

 

           

 

           

 

           

 

 

 

Uploading Fields, 2010, Rhizomatic Projectspace (IMG_SRC), Amsterdam

 

 

                  

 

Een belangrijk thema dat dit project ter discussie wilde stellen is de inhoud van ons Westerse begrip van vooruitgang. De belofte dat technologie ons gaat verheffen tot een betere versie van, of zelfs volmaakte mens, zou je kunnen zien als wetenschappelijke propaganda gebaseerd op technocentrisme. Dat wil niet zeggen dat we in onze kritische opstelling ten aanzien van deze nieuwe technieken in de artistieke traditie moeten staan van vooruitgangsscepticisten als Aldous Huxley. 

In het hedendaagse debat over de technologie en de invloed daarvan op ons menszijn, worden we al snel ingedeeld in twee kampen: de progressieven of juist de conservatieven. We worden gedwongen een keuze te maken, gebaseerd op verlangen naar verlossing door de technologie of gedreven door angst voor een technologische apocalyps. Maar hebben we wel genoeg doorgrond wat de wetenschappelijke motivatie is en wat voorruitgang voor ons betekent? En op welk mensbeeld is een conservatieve houding gestoeld? Bij veel beargumenteringen in filosofische betogen hierover, schort het aan bewustzijn over het fundament waarop het betreffende mensbeeld en toekomstbeeld van de mens rust. 

Eigenlijk is t zo dat je dit hele debat niet kunt voeren zonder Helmuth Plessner te behandelen. En dan met name zijn filosofie over decentralisatie. Petran Kockelkoren is iemand die hier veel zinnige dingen over zegt. De menselijke zintuiglijkheid is historisch bepaald en altijd door en door technisch gemedieerd. Dit werpt een interessant licht op de relatie tussen technologie en mensbeeld? De perceptie op de wisselwerking tussen technologie en de mens is zelf een product van technische mediaties uit t verleden.